Lezers komen met veel (verschillende) woorden in aanraking. Een uur (voor)lezen per dag staat gelijk aan het zien of horen van 4 miljoen woorden per jaar. Hoe meer woorden je leest of voorgelezen krijgt, hoe groter de kans dat je woordenschat zich uitbreidt (Cunningham & Stanovich, 2001).
Er bestaat nog een reden dat (voor)lezen goed is voor de woordenschat. Geschreven teksten bevatten een grote variatie aan zogeheten ‘laagfrequente’ woorden. Dit zijn woorden die nauwelijks voorkomen op televisie en in alledaagse gesprekken, maar wel veelvuldig in geschreven teksten. Een jeugdboek bevat al meer laagfrequente woorden dan een willekeurig televisieprogramma of dagelijks gesprek (ook tussen volwassenen). Zulke woorden komen nog meer voor in kranten, tijdschriften, fictie- en non-fictieboeken voor volwassenen en strips (Cunningham & Stanovich, 2001).
Prentenboeken scoren niet heel hoog op laagfrequente woorden. Wel bevatten ze, in vergelijking met mondelinge taal tussen ouder en kind, meer complexe en minder voorkomende zinsconstructies (Montag, 2019).
