Nieuwe Prinsengracht 89  1018 VR  Amsterdam   020 623 05 66  info@lezen.nl Stichting Lezen op Twitter Stichting Lezen op FacebookNieuwsbrief         Frysk  English  Contact  Login

Het ene verhaal is een naaldhakje, het andere een klomp

Datum: 
27 september 2017
Auteur: 
Pjotr van Lenteren

GESCHENK − Superjuffie Janneke Schotveld was er tien jaar geleden ineens met Villa Fien en werd eind vorig jaar ‘al’ gevraagd voor het Kinderboekenweekgeschenk. Voor jeugdauteurs de allergrootste eer. ‘Ik heb er twee weken wakker van gelegen.’

Janneke Schotveld was zo’n echte ouderwetse boekenjuf. Ze werkte twaalf jaar lang in het speciaal onderwijs en las elke dag voor. Schrijven deed ze in haar vrije tijd (‘Dagboeken en andere schrijfsels, niet bedoeld voor publicatie!’) maar een auteur zag ze niet in zichzelf. ‘Er zijn al zoveel boeken. Wat heb ik dan nog toe te voegen? Calvinistisch misschien. Ik ben pas drie jaar geleden gestopt met mijn duobaan. Voor mijn gevoel kom ik pas net kijken.’ Haar lezers denken daar duidelijk anders over. De serie Superjuffie was meteen een groot succes en Schotveld mag zich een nieuwe Francine Oomen noemen. Met wie ze trouwens ook haar vaste illustrator deelt.

Wat vindt Superjuffie van stakende leerkrachten?

‘Ze is het er helemaal mee eens. Het is een hondenbaan. School gaat veel te weinig om de kinderen zelf. Leerlingenvolgsysteem. Toetsen. Formulieren invullen. Dat verschrikkelijke vergaderen. Ik zie natuurlijk nog wel veel kinderen tijdens schoolbezoeken. Het enige wat ik mis is mijn eigen klas.’

Voer je strijd in je boeken?

‘Ik hoop zo min mogelijk. Ik schrijf over wat mij bezighoudt en ben erg geëngageerd. In mijn debuut wordt de inspecteur opgesloten en zo zit er in al mijn boeken wel wat. Maar ik wil niet belerend overkomen. Dan kan ik beter opiniestukken gaan schrijven.’

Wie heb je als eerste gebeld toen je hoorde dat je het Kinderboekenweekgeschenk mocht gaan maken?

‘Annet Schaap. Ik weet niet meer precies wat ik heb gebrabbeld, ik stond nog te bibberen van schrik. En toen heb ik haar gevraagd, natuurlijk. Het is voor haar ook de eerste keer. Ik heb er twee weken lang niet van geslapen. Ik zei meteen ja, maar dacht dat ik de eerste ging worden bij wie het niet ging lukken, dat er gewoon niets zou komen en dat ik de opdracht terug zou moeten geven. Ik ben een beroepstobber. Ik kan met mijn fantasie heel goed iets leuks in een complete ramp ombuigen. Die huiveringwekkende oplage! Die nare recensenten! Maar na twee weken was dat klaar en ben ik aan de slag gegaan. Als ik de toon en het juiste spoor eenmaal te pakken heb, dan gaat het vlot. In vier maanden, van december tot maart, was daar Kattensoep. Daarna ben ik nog wel blijven schaven, net zo lang tot de drukker zowat zelf bij me langskwam om de tekst te halen.’

Kattensoep is een duidelijke Schotveld. Wil je nooit eens iets totaal anders?

‘Elk jaar zitten er weer heel veel kinderen op een nieuwe Superjuffie te wachten. Zolang ik het nog leuk vind, wie ben ik dan om te zeggen: ik stop ermee? Maar ik denk er natuurlijk wel over na. Wat dat andere moet zijn weet ik nog niet. Ik bewonder de verfijnde stijl van Karlijn Stoffels. Ik vertelde haar eens: je hebt verhalen als naaldhakken en verhalen als klompen. Niks mis met klompen, zei Karlijn toen, daar kun je lekker mee door de moestuin. Ik dacht: ja, dat voelt goed. De een is goed in het verfijnde, ik ben meer van het uitgebreide. Je moet doen waar je goed in bent. En dat is in mijn geval het scheppen van werelden waar je helemaal in kunt opgaan.’

In het Kinderboekenweekgeschenk Kattensoep van Janneke Schotveld en Annet Schaap onderzoeken Boelie en zijn vriendin Lucy een hoog aantal kattenvermissingen. Heeft de buurtheks hier wat mee te maken? Het thema van de Kinderboekenweek 2017, die van 4 tot en met 15 oktober plaatsvindt, is ‘Gruwelijk eng!’. Lezers krijgen bij besteding van tien euro aan kinderboeken in deze periode Kattensoep van de boekhandelaar cadeau.

Dit artikel verscheen eerder in Lezen 3, 2017